نویسنده:نجمه فردین مهر

به ارغوانم:

کجا جهان به سلامت ...

گو، کدام حادثه من را در تو تداعی کرد؟

آن دم که عشق در پی تو دل را فدایی کرد

گو، کجای بازی دنیا من و تو بر خوردیم؟

آنجا که حکم دل شد و من تو جر خوردیم

گو، چرا تناقض دنیا برای ما سد شد؟

آنجا که نقض عالمی برای ما رای منسد شد

گو ببینم چگونه زبانت هزار آیا شد

تو مرا بین چگونه وجودم زبان گویا شد

گو جهان تو را به بندگی خواهد داد

من بهای آنرا به بردگی خواهم داد

گو بهای زندگیت زخم های کاری شد

تن خسته ام بین چگونه اساری شد

گو جهان رود به سلامت، رود دلش دلشاد؟

کجا جهان به لئامت، دلت شود دلشاد؟

نگر به حال رفیقم، دلش بود فریاد