من و تی تی سی
نویسنده:سپیده
من و تی تی سی
راستشو بخواین انگلیسی رو از ته دلم دوست دارم .از نه سالگی به صورت آکادمیک خوندن زبانو شروع کردم و با وجود تمام مشکلاتى که مانع ادامه دادن علاقه من می شد به صورت پیوسته ادامه دادم. تو بحبوحه انتخاب رشته کنکور سراسری با وجود علاقه شدید من به تدریس زبان، به پیشنهادهای مکرر مشاوران تحصیلی در رشته مدیریت انتخاب رشته کردم .
اما میل به خواندن زبان همیشه با من بود و هر روز این مهارت با مطالعه منابع متعدد تقویت می شد . بعد از فارغ التحصیلی در دانشگاه در یک شرکت تجاری شروع به کار کردم. شاید می تونم به جرات بگم دلیل اصلی پذیرفته شدنم در مصاحبه شغلی اطلاعاتی بود که با مرور زمان با خواندن انگلیسی بدست آورده بودم. به واسطه شاغل شدنم با یکی از همکارانم که خود مدرس زبان بود آشنا شدم اون که متوجه علاقه شدید من به تدریس زبان شده بود بهم پیشنهاد داد تا در کلاسهای تی تی سی یا همون دوره تربیت مدرس زبان انگلیسی که توسط استاد دهقان از اساتید دانشگاه برگزار می شد ثبت نام کنم .خوشبختانه همه چی دست به دست هم داد و تونستم ثبت نام کنم . روز اول کلاس با دیدن دانشجویان کلاس که همه در رشته زبان انگلیسی مشغول به تحصیل بودن یه خورده استرس داشتم !فک می کردم خیلی کمتر از بقیه می دونم تو این فکر بودم که استاد دهقان مدرس دوره وارد کلاس شد .از بچه ها خواست خودشونو معرفی کنن وقتی نوبت به من رسید و استاد متوجه شد من در رشته غیر مرتبط فارغ التحصیل شدم، منو تشویق کردند که خیلی خوبه چنین علاقه ای داری من مطمئن هستم معلم خوبی می شی ! این جمله استاد که سرشار از حمایت و توجه از یه معلم دلسوز بود باعث شد یه امید تازه و یه دلگرمی از پیشرفت بگیرم .
قبل از تعطیلات نوروز چهارمین جلسه از کلاسو پشت سر گذاشتیم .استاد مطالبو به زبان انگلیسی بیان می کنند و خوشبختانه تمام دانشجویان خیلی خوب مطالبو متوجه می شن ! خیلی دقیق از مهارت هایی که یه معلم باید داشته باشه صحبت می کنن! چیزایی که من تا قبل از شرکت در کلاس نمی دونسم. فک می کردم معلم شدن تنها بالا بردن اطلاعاتی مثال گرامر و لغته اما تازه فهمیدم برای اینکه یه معلم خوب بشم چقدر باید قدرت بیانمو بالاببرم و از وسایل آموزشی متفاوت استفاده کنم. بهتره از جو کلاس بگم .راستش بچه ها همه با استعدادن و بعضی ها که تجربه تدریس توی موسسات زبانو دارن وسر کلاس درموردش بحث می کنن و این برای من یه نقطه عطفه ! کلاس برای من نه تنها جایی برای یادگرفتن بلکه یه دلگرمی برای پیشرفت بهتر در کنار دوستان جدیدو صمیمیه ! در آخر میخوام از استاد مهربونم آقای دهقان تشکر کنم که این امکانو برای افرادی مث من که تو دانشگاه نتونستند تدریس زبانو یاد بگیرن توی یه جو صمیمی و حمایتگرانه فراهم کردند.
بی صبرانه منتظر جلسات بعدی کلاس هستم می دونم استاد برای جذابیت و بهره وری بیشتراین دوره آموزشی از اساتید متفاوتی دعوت کردند.به امید اینکه تمام جوونای با استعداد به تک تک اهداف روشنشون دست پیدا کنن !