نویسنده :نجمه فردین مهر

خطاب به دوستان خوبم حمیده و ارغوان:

 

یکی بعضی  عشق ها  رو از روی هوس می دونه و دیگری عشق را به هر صورتی زیبا و قابل احترام. هر کسی از منظر خودش به عشق نگاه می کنه شاید به همین خاطر همه ی عشق ها به یک شکل نیست و شاید زیبایی اون به همینه .

عشق را با هر دلی نسبت به قدر جوهر است

                                           قطره بر گل شبنم و بر قعر دریا گوهر است

می خوام با اجازه ی دوستان خوبم نظر خودم را در این باره بگم: بیایید نیم نگاهی به گذشته بیاندازیم شاید به جواب های واضحتری برسیم.

- زلیخا از روی زیبایی ظاهر و هوس عاشق شد ولی وقتی از عشق ظاهری و مادیات جدا شد آنگاه به حقیقت عشق رسید و در آخر به عشق تعالی رسید

- اویس قرنی از نور چشم محروم بود ولی با چشم دل عاشق حسین شد

- مجنون آنچنان عاشق لیلی بود که گویند روزی مجنون از روی سجاده ی شخصی عبور کرد مرد نمازش را شکست و گفت : مردک در حال راز نیاز با خدا بودم برای چه این رشته را بریدی؟ مجنون لبخندی زد و گفت : عاشق بنده ای بودم تو را ندیدم! تو عاشق خدا بودی چگونه مرا دیدی.

عاشقی به زبان نیست به عمل است به ظاهر نیست به باطن است به هوی و هوس نیست از دل و جان خواستن است ...

شاید تا حدی صحبت های دوست خوبم که میگه بعضی از عشق ها هوسه، درست باشه ولی بهتره صحبتشون را با کمی تغییرات اینگونه بگویم، که بیشتر عشق ها مخصوصا عشق های امروزی از حقیقت واقعی خود دور شده اند و بیشتر رنگ و لعاب های مصنوعی به خود گرفته اند.آنها در یک نگاه خود را عاشق و دل خسته می نامند ولی از رسم و رسوم عشق بویی نبرده اند

- می گویند بدون محبوب خود قلبشان از حرکت می ایستد ولی راحت قلبش را می شکنند

- می گویند تمام لحظاتشان برای اوست ولی دریغ از پر کردن تنهایی او

- می گویند دنیا را به پایش می ریزند ولی دریغ از نگه داشته پایه های دنیایش

اما نمی شود همه را به یک چوب راند شاید خیلی ها این هدیه ی آسمانی را به بیراهه کشاندند ولی هنوز هستند کسانی که به حقیقت به این وادی قدم گذاشته اند .